اثبات امامت حضرت مهدی علیهِ السّلام

امامت در لغت به معنای پیشوایی و در اصطلاح، یعنی ریاست عامه در امور دین و دنیا، به نیابت از پیغمبرصَلیَّ اللهُ عَلَیهِ و اله .

امامت حضرت مهدیعلیهِ السّلامبه دو راه نصّ و معجزه ثابت شده است. اما نصّ:شیخ صدوق در کتاب کمال الدین به سندی صحیح به نقل از یونس بن عبدالرحمن آورده است که گفت: به محضر امام موسی بن جعفرعلیهِ السّلاممشرف شدم و عرضه داشتم: یابن رسول الله آیا تو قائم بالحق هستی؟ فرمودند: من قائم بالحق هستم ولکن آن قائمی که زمین را از دشمنان خداوند عزوجل پاک مینماید و آن را پر از عدالت می نماید، همچنان که از جور و ستم پر شده باشد، پنجمین فرزند من است که غیبتی طولانی دارد، زیرا که بر جان خود میترسد. در این مدت عده ای از حق برگشته و عده ای ثابت قدم می مانند. سپس فرمود: خوشا به حال شیعیان ما که در غیبت قائم ما به رشته ی ولایت چسبیده و به دوستی ما ثابت مانده و از دشمنان ما بیزار باشند. آنان از ما و ما از آنهاییم.

نمونه های دیگری از نص را می توان در جلد دوم کتاب کمال الدین، صفحات 376، 381 و 409 ملاحضه کرد.

همچنین در کتاب کفایة الاثر فی النصّ الائمّة الاثنی عشر تالیف شیخ علی بن محمد بن علی الخزاز قمی، 170 حدیث از طریق شیعه و سنی روایت شده که همه ی آن ها به امامت حضرت مهدیعلیهِ السّلامتصریح دارد.

و اما معجزه: معجزات و کرامات حضرت، دلیلی بر اثبات امامت اوست. از علی بن محمد سمری نقل شده که به محضر مقدس حضرت مهدیعلیهِ السّلامنامه نوشت و درخواست کفن کرد. جواب آمد که سال هشتاد یا هشتاد و یکم به آن نیازمند خواهی شد. پس در همان وقتی که حضرت برایش تعیین کرده بود وفات یافت و یکماه پیش از فوتش کفن برایش فرستاده شد.

و از جمله معجزات آشکار حضرت، حاجت گرفتن مردم از آن حضرت است که هر از گاهی زبان به زبان می چرخد و مشتاقان را امیدوارتر و مشتاق تر می کند. شفا یافتن بیماران لا علاج در مسجد جمکران از آن جمله است. در کتاب های کمال الدین شیخ صدوق، بحارالانوار علامه مجلسی و نجم الثاقب میرزا حسین نوری از معجزات حضرت بسیار آمده است.

/ 0 نظر / 12 بازدید